WATERKRACHT

Hoewel dit in principe een stabiele en eindeloze bron van energie is, zijn er inmiddels wel wat kanttekeningen te plaatsen:

  • het veranderende wereldklimaat en het op grote schaal smelten van gletsjers kan plaatselijk de continuïteit in gevaar brengen
  • het aanleggen van stuwmeren voor dat doel brengt niet zelden diverse levensvormen in gevaar…

Artikel – De Vergeten Kracht van Nederland: Waterkracht
stichtingmilieunet.nl/ andersbekekenblog/…by-erik-van-erne…

Blauwe energie (PRO)BLAUWE ENERGIE
Blauwe energie is de werktitel voor de energie die stamt uit osmose, dat wil zeggen uit verschillen in zoutconcentratie van twee watermassa’s. Een dergelijk verschil kan benut worden op plaatsen waar een zoetwaterrivier in zee stroomt.
Wanneer zoet en zout water van elkaar gescheiden zijn door een membraan dat wel water, maar geen opgeloste stoffen zoals zout doorlaat, stroomt zoet water door het membraan naar de zoute kant. Daar wordt zodoende een druk opgebouwd die benut kan worden als energiebron. De druk, bij 10°C en 3,5 % zoutconcentratieverschil, loopt theoretisch op tot 28 bar. Door de optredende verdunning is de feitelijke druk lager. Deze techniek wordt PRO genoemd, wat staat voor het Engelse Pressure Retarded Osmosis.
Met de ontstane druk kan een turbine worden aangedreven en elektriciteit worden opgewekt. Als afvalproduct ontstaat brak water, dus niets anders dan wat zou zijn ontstaan als het rivierwater ongehinderd de zee had bereikt.

Getijden energie Saint Malo
GETIJDENENERGIE
Getijdenenergie is energie die wordt gewonnen door gebruik te maken van het verschil in waterhoogte tussen eb en vloed. Op de open oceaan is dit slechts enkele decimeters, maar door de bijzondere vorm van sommige kusten, waar grote trechtervormige inhammen bestaan, kan het waterhoogteverschil op zulke plaatsen tot vele meters oplopen, voldoende om bij vloed het hoge water achter een dam te vangen en dit bij laag water via turbines gekoppeld aan generatoren terug te laten lopen.
Al in de middeleeuwen bestonden er in Bretagne molens op getijdenenergie. De oudste (1966) en grootste (24 turbines van elk 10 MegaWatt) elektriciteitscentrale van dit type bevindt zich in de monding van de Rance bij Saint-Malo in Frankrijk.
Een probleem is dat de centrale maar om de 12 uur energie levert. De corrosie als gevolg van het zoute water drijft de kosten op.
De centrales zijn ook niet zo milieuvriendelijk, omdat de levende wezens in zee gewend zijn om te leven met een normale wissel van eb en vloed, terwijl de centrale dat verstoort door op andere tijden water te lozen of op te houden.
In de Westerschelde is in 2009 een proef gestart met getijdenenergie volgens een iets ander concept. Daar wordt geen water achter een dam opgeslagen, maar wordt gebruikgemaakt van de aanwezige stroming: een soort windmolen onder water.

GOLFENERGIE

Golfenergie – of golfslagenergie – is energie die te winnen is uit de snel wisselende waterhoogte op zee door aanwezigheid van golven.
Hoewel hieruit energie te winnen is, wordt dit tot op heden niet veel gedaan omdat de kosten de baten meestal nog overstijgen. Mechanische corrosie en stormbestendigheid van dergelijke apparaten blijven problematisch. Er zijn vaste en drijvende installaties te onderscheiden.
 
Golfenergie Pelamis
Methode 1
Men maakt bijvoorbeeld gebruik van vlotters die op een as zijn bevestigd met een vrijloop mechanisme: als de vlotter omhoog gaat neemt hij de as mee, als de vlotter weer omlaag gaat loopt hij vrij. Een ander bekend voorbeeld van een boei of vlotter die door beweging een hydraulische pomp aandrijft, is de Pelamis.
Een ‘point absorber’ is als het ware een complexe boei die de golfbeweging volgt, waarbij de beweging van deze boei ten opzichte van de zeebodem als een vast referentiepunt, toelaat elektriciteit te produceren. Een generator kan worden gemonteerd op (of in) de boei. Verder bevindt zich in de boei een speciale lier waarop een kabel wordt gewonden. De andere zijde van de kabel is verankerd in de bodem. Wanneer nu een golftop passeert, wordt de boei naar omhoog getrokken. De kabel wordt daarbij afgerold, maar vergt het overwinnen van enige weerstand van de generator: dit gaat gepaard met het absorberen van golfenergie. Steunend op dit principe heeft men in 2010, het Flansea proefproject opgestart.

 
Golfenergie methode 2Methode 2
Een andere techniek maakt gebruik van taps toelopende kanalen (tapchans), waardoor de energie van een binnenstromende golf wordt omgezet in een snelle beweging van een deel van de golf, die weer wordt gebruikt om dat water in een hoger gelegen reservoir te brengen; van hieruit stroomt het naar het zeeniveau terug via een turbine. Een bekend voorbeeld is de Wave Dragon.
 
Golfenergie methode 3Methode 3
Een derde methode maakt gebruik van een oscillerende luchtkolom waarbij het wisselende waterniveau in een vaste klok die met de rand onder water hangt luchtstromingen opwekt die een turbine aandrijven die op de luchtbeweging draait. Een kleine centrale (75 kW) die werkt op dit principe is geïnstalleerd in Islay, Schotland. Deze centrale maakt gebruik van een Wells turbine die steeds dezelfde kant op draait, onafhankelijk van de richting van de beweging van de lucht.